n
یکشنبه 20 اردیبهشت1388
همه خیال میکنند پدرم چون پروفسور بود و برای خودش اسم و رسمی داشت، فقط با دانشگاهیها ارتباط برقرار میکرد، اما علاقه پروفسور «حسابی» به علما، بیحد و حساب بود؛ مخصوصاً که ارتباط بسیار نزدیکی با شهید مطهری و مرحوم علامه جعفری داشت. آقای دکتر، یک صندلی جداگانه سفارش داده بود بسازند که شبیه هیچ کدام از صندلیهای دیگر نبود. این صندلی، پانزده سانت بلندتر از بقیه بود و مرحوم پدرم میگفت این متعلق به آقای مطهری است.
آدم گاهی هزار جمله میگوید که یک معنی از آن در نمیآید و گاهی یک صندلی درست میکند که صدها معنی دارد. این نشان دهنده چیزی است که ما به کلی از یاد بردهایم. آقای دکتر حسابی با این کار میخواستند صراحتاً استاد مطهری را در جایگاهی بالاتر از دیگران بنشانند.
هفتهای یکبار پدر و شهید مطهری با هم جلسات حافظشناسی داشتند. در حالی که آدم خیال میکند آقای مطهری باید فقط دنبال زبان عربی باشد، ولی یک ادبیاتشناس حرفهای بودند. به تاریخ هم خیلی علاقه داشتند. شبهای متوالی پیش آمده بود که شهید مطهری .......................
«ادامه مطلب»
باد ما را خواهد برد
